Loading

Welkomstwoord LHPP 2022 Johan Dinjens

Goedemiddag dames en heren, hier in het Centre Ceramique bij de jaarlijkse uitreiking van de LHPP, de derde alweer in een nieuwe serie van vijf. Als voorzitter van onze stichting heet ik u van harte welkom.

Fijn dat u erbij wilt zijn bij deze bijzonder bijeenkomst van het woord. Literatuur, poëzie, filosoferen, denken, praten en emoties hebben allen gemeen dat zij met woorden onze wereld vormen en ons maken tot wie we zijn, of willen zijn.

Onlangs was ik in Manosque, een klein stadje in de Luberon in Zuid Frankrijk waar mijn geliefde, poëtische romanschrijver, Jean Giono, woonde en werkte, en waar op dat moment een literatuurfestival werd gehouden. Stel u voor: een heel stadje met de grootte van Valkenburg, vol schrijvers en lezers die op allerlei pleintjes, terrassen en straathoeken met elkaar in gesprek zijn; een geweldige ervaring. Boven een van de smalle straten van dat Provençaalse stadje hing deze spreuk en die lijkt me een mooi motto voor een dag vol woorden zoals vandaag.

Manosque-Zuid-Frankrijk

“lezen is de enige manier om verschillende levens te kunnen leiden” Door literatuur en poëzie kun je verschillende werelden en levens ervaren.

Vorig jaar bij de uitreiking van onze LHPP riep de filosoof, schrijver en dichter Govert Derix op dat “… alle dichters aller landen ons moeten betoveren!” Woorden die ons betoveren, in vervoering brengen, verleiden, oproepen, troosten en vult u zelf maar verder in. We gaan daar zo dadelijk in deze bijeenkomst nog iets van beleven tijdens een aantal gedichten van Radna Fabias, die ik hier bijzonder van harte welkom heet als ontvangster van de onze LHPP.

Cis Herberghs, de weduwe van Leo, kan vandaag niet aanwezig zijn, maar…… we hebben een verrassing in petto zoals nog zal blijken.

Wie wel weer aanwezig kan zijn is Gert Boonekamp. Hij heeft zich enorm ingespannen om de tweede tranche van de LHPP mogelijk te maken. Onze postillon d’amour zoals hij zich zelf graag noemt, kan niet genoeg bedankt worden. De liefde is geheel wederzijds Gert en wij zijn blij met je bestaan en je wijze woorden. We hopen dat je nog lang bij ons blijft want we kunnen je inbreng niet missen.

Deze prijs is mogelijk gemaakt door een groot aantal sponsoren die we daar zeer erkentelijk voor zijn. Een woord van dank aan hun dus.

DiB is en hele kleine club heren – ja wij zijn nog absoluut niet ‘woke’ en een eenzijdig samengesteld clubje – dat voornamelijk gedragen wordt door tomeloze inzet van onze bestuurlijke duizendpoot Gijs van Elk die, zonder René Corten en Harald Merkelbach te kort te willen doen, feitelijk het hele DiB draagt. Waarvoor, zoals ieder jaar opnieuw gezegd, een bijzonder woord van dank. Zelfs jouw verhuizing van Heerlen naar Den Bosch heeft geen invloed gehad op jouw schier onuitputtelijke energie.

Terug naar waar het vandaag om draait. De huidige LHPP wordt vijf jaren achtereen uitgereikt van 2020 tot 2025 en bestaat uit een geldbedrag in ruil waarvoor de betreffende dichter een kort gedicht schrijft dat wordt vereeuwigd op het poëzie pad hier in deze stad.

Onze stichting heeft jaren geleden vijf mooie regels uit de eerste tranche van onze prijs laten aanbrengen in vijf gevelde boomstammen. Ze liggen aan de wandel- en poëzieroute die u in Kunrade kunt beleven. De eerste boom was voor Kreek Daey Owens. Daarna volgden Emma Crebolder die vanmiddag hier aanwezig is, verder Maria Barnas, Ben Zwaai en last but not least de eveneens aanwezige Frans Budé. Fijn dat jullie erbij zijn vandaag. En natuurlijk is ook het woord van Leo zelf in het bomenhout gekapt. Heel toepasselijk voor deze dichter die zo intens door de natuur van het Heuvelland kon wandelen.

Na de boomstammen in Kunrade komen de huidige prijswinnaars aan het woord op zuiltjes van cortenstaal, hier in de oude vestingwerken van de stad Maastricht. In 2025 zullen daar dan vijf gedichten op vijf zuilen staan en wederom een extra zuil voor Leo Herbergs zelf als naamgever van deze prijs en het dan ontstane poëzie pad. Hoe verheven wilt u het hebben…… De twee voorgangers van Radna, Maarten de Graaf en Marieke Lucas Rijneveld staan al mooi langs de voormalige bastionmuren. Binnenkort dus staan de woorden van Radna Fabias daar ook vereeuwigd.

Credits:

foto's Dichters in Beeld