Op de tweede zaterdag na Nieuwjaar worden in Sint-Michiels de kerstbomen uit de buurt verbrand. Een traditie die misschien zal uitdoven omdat het niet milieuvriendelijk is. Maar het is wel zo gezellig. 13/01/18
In Oostende vindt de kerstboomverbranding plaats op het Klein Strand. De bomen die gisteren nog in de warme huiskamers stonden, liggen vandaag bij elkaar op een koude hoop, waar morgen het vuur zal uitslaan. 12/01/18
Lucy Loes, in 1928 geboren in Oostende en gestorven in Bredene in 2010 wordt de koningin van het visserslied genoemd. Ze zong in het authentiek Oostends dialect. Bekende liedjes zijn“Min zeekapitein” en “Bie uus ant zeitje”. Wikipedia: "Op 11 augustus 2005 werd de zangeres gehuldigd met een standbeeld geplaatst voor de "gernoastrap" of vistrap (garnaal) aan de Visserskaai in Oostende, in aanwezigheid van de zangeres. Deze plaats was uiterst geschikt, vermits de zangeres geboren is in de nabijheid van de Visserskaai en steeds het lief en leed van de vissers heeft bezongen."
Om haar standbeeld in ere te houden is het soms nodig om haar hoofd even op te heffen zodat het nodige onderhoud kan gedaan worden. 12/01/18
Aan 'de trap' wordt nog steeds verse vis (en garnaaltjes!) verkocht door de vissersvrouwen. Wat verder hangen de visnetten van hun mannen te drogen.
Midden in de bossen van de Oostkantons, tegen de Eiffel, ligt ArsTECNICA. In 1912 opgestart door Gustav Promper en door de volgende generaties steeds verder uitgebouwd, kan dit 'museum' uitpakken met de langste automatische modeltreinspoorweg van Europa. Aan het museum is ook een vakwinkel verbonden waar de modeltreintjes-liefhebber zijn hart kan ophalen (en zijn portefeuille lichter kan maken).
Moet er nog bier zijn? Op 3 en 4 februari vond de 11de editie van het Brugs Bierfestival plaats. 88 brouwers en brouwertjes schonken meer dan 400 soorten bieren aan meer dan 20 000 bezoekers. Dit festival is één van de grootste bierfestivals van Europa. De aandacht voor het brouwen is en blijft enorm in Vlaanderen. Elk jaar komen er nieuwe brouwers bij. 04/02/18
Carnaval Heist: "Zondag 11 februari start de grote carnavalstoet om 14 uur aan het Stationsplein. Deze parade met meer dan 30 praalwagens wordt jaarlijks bezocht door 25.000 mensen. Het is een ongelooflijk schouwspel van enthousiaste carnavalsverenigingen. Aansluitend wordt er waanzinnig gefeest in de Heistse cafés." De waanzinnige feesten in de cafés heb ik dit jaar niet gecovered, de optocht op straat was al waanzinnig genoeg.
De eerste PlayStation was het geesteskind van Ken Kutaragi, een Sony bestuurder die net klaar was met het beheer van een van de technische hardware afdelingen. Hij zou later worden omschreven als 'de vader van de PlayStation'. Het 'idee' voor deze spelcomputer ontstond al in 1988 als een gezamenlijk project van Sony en Nintendo. Na felle onenigheid over de aanpak van de business, ging Nintendo haar eigen weg en bracht Sony in 1994 de Playstation op de markt. In december 2003 waren van de PlayStation en PSone in totaal 102,49 miljoen stuks verscheept, waarmee het uiteindelijk de eerste spelcomputer was die de grens van 100 miljoen verkopen passeerde. Playstation was en is nog steeds een harde concurrent voor Nintendo.
SOS Brugse kant. Elk jaar verdwijnen er kantwinkeltjes uit Brugge. “Toeristen kopen tegenwoordig geen kant meer, wel wafels en chocolade”, zegt zaakvoerder Heidi Thibaut van Duchesse in het Nieuwsblad (10/04/18). Ooit telde de stad dozijnen kantwinkels, nu blijven er nog een tiental over. Nochtans telt de Brugse kantschool veel leerlingen. De kantwinkeltjes verdwijnen dan wel, maar de kant niet.
Het vijfde en zesde leerjaar van de Vrije Basisschool (Sint-Lodewijkscollege in Brugge) brengen om de twee jaar een musical. Meester Stijn en juf Katrien zijn bezieler, regisseur, souffleur en producer tegelijk. Meester Pieter leert de dansjes aan. De kinderen studeren hun rol in in klas, aan de eettafel, op het toilet... tot 's nachts in hun bed bij een leeslampje of het licht van de wereldbol. Er worden oude meesters, opa's, nonkels en papa's opgetrommeld om het decor te bouwen en te schilderen. Andere fijne vrijwilligers en familieleden zoeken stoffen en naaien de juiste kostuums op maat 152 tot 164. Voor dit stuk - over een eiland, een cruiseschip en een schat - werd 5 ton zand aangevoerd. De kleine turnzaal wordt een andere wereld. Juist voor de pauze komen uit de grot drie zeemeerminnen met een groene magische steen. Ik weet al niet meer precies waarvoor. Maar het had iets te maken met de schat. De liedjes klopten. Het dansjes ook. De magie van het eiland in de turnzaal, de spots en het publiek - zo onzichtbaar in het donker - tilden elk kind op. Na een lange en intense voorbereiding en zoveel oefenen, waren de theaterlichten als honing. Hun ogen blonken bij het applaus.
Na drie jaar in tweede klasse promoveert Cercle Brugge op 10 maart '18 opnieuw naar de hoogste klasse van het voetbal. Het won de terugwedstrijd van het promotieduel in 1B tegen Beerschot Wilrijk met 3-1. De 'match of the year' was een ware thriller. Vlak voor affluiten kreeg Cercle een levensbelangrijke strafschop. Cardona werkte af en zo komt Cercle Brugge terug binnen in eerste klasse. De ontlading bij de supporters was enorm. Duizenden stormden het veld op. Er werd gekust, geknuffeld en geweend. Op naar de derby's!
De Commonwealth War Graves
"De Commonwealth War Graves Commission is een intergouvernementele organisatie die verantwoordelijk is voor de aanduiding en het onderhoud van de graven en de militaire begraafplaatsen van de Gemenebeststrijdkrachten die tijdens de Eerste en Tweede Wereldoorlog sneuvelden. Deze begraafplaatsen liggen over vrijwel de hele wereld verspreid. De commissie is verantwoordelijk voor het oprichten en onderhouden van alle monumenten voor de gesneuvelden, ook voor hen die geen bekend graf hebben. De commissie houdt de registers bij van de 1,7 miljoen slachtoffers uit het Gemenebest van Naties. Veel grafstenen zijn voor niet geïdentificeerde gesneuvelden. Deze stenen vermelden enkel wat men kon afleiden uit het gevonden lichaam, en teksten zoals "A Soldier of the Great War" of "A Soldier of the 1939-1945 War" en "Known unto God". (bron: Wikipedia).
De Leeuw van Bellewaerde.
Hieronder Koning Leeuw van Bellewaerde. Opgericht in de jaren '50 was Bellewaerde een dierenpark, in handen van de familie Florizoone. Vader Florizoone was een liefhebber van exotische vogels. Zijn zonen hebben in de jaren '70 wilde dieren (leeuwtjes en andere) binnengebracht. De bezoekers konden de dieren met een treintje of zelfs wandelend bezoeken. Vandaag is het park in handen van pretpark-keten Compagnie des Alpes en worden er dure attracties bijgebouwd. Koning Leeuw blijft vooralsnog trouw aan de ingang staan en zwaait naar iedereen. Hij verliest nooit zijn humeur.
Mei is Mariamaand.
Mei is in de Katholieke Kerk de Mariamaand. De Romeinen noemden de meimaand naar de moedergodin Maia. In de Middeleeuwen ontstond in Italië het gebruik om mei toe te wijden aan Maria, de Moeder Gods. (bron: KRO) Overal in Vlaanderen werden Lourdes-grotjes nagebouwd voor de mensen die de reis naar Lourdes niet konden maken. Zo konden ze ook dicht bij huis naar een Lourdesgrot om Maria te eren (meer info: www.lourdesgrotten.be). Dit is het grotje in de tuinen van de St.-Sixtusabdij in Westvleteren.
De Meifoor
In mei is er ook altijd MEIFOOR in Brugge. "Een kermis of foor is een verzameling rondtrekkende attracties en kramen in de openlucht ter vermaak van het volk. Van oorsprong is een kermis een jaarmarkt ter gelegenheid van de wijdingsdag of een andere feestdag van de parochiekerk van een plaats. Het woord kermis is dan ook een verbastering van kerkmis of kerke-misse. Op die dag stroomde het volk samen om de patroonheilige te vereren en om zich te vermaken. In stedelijke gebieden verloor de kermis vaak zijn band met het religieuze feest dat eraan ten grondslag lag, maar in dorpen gaan beide soms nog hand in hand en gaat er op de wijdingsdag een processie uit. De kermis wordt gedurende enkele dagen of een week gevierd; het is een commercieel evenement geworden. Vroeger was de kermis vaak een van de weinige uitgaansmogelijkheden." (bron: wikipedia)
Brugges Mooiste.
Op Hemelvaartdag ligt de Meifoor in Brugge stil omdat dan ook de Heilige Bloedprocessie uitgaat. Men noemt die dag 'Brugges Mooiste Dag'. Sinds 2010 heeft nu ook UNESCO een Mooiste Dag. Het heeft namelijk de Heilig-Bloedprocessie op 'Brugges Mooiste Dag', opgenomen op de representatieve lijst van immaterieel cultureel erfgoed van de mensheid. (bron: Faro)
'We bouwen het duivenkot op onze garage' in Vlaanderen.
"De duivensport wordt beschouwd als een typisch Belgische traditie. De sport is in de eerste helft van de 19de eeuw in verschillende Belgische steden ontstaan en wordt tot op vandaag beoefend. In tegenstelling tot wat velen denken, waren de eerste duivenmelkers gegoede burgers die in de steden woonden. Zij beschikten namelijk als enigen over genoeg vrije tijd en (financiële) middelen. Na verloop van tijd konden ook de arbeiders zich met duivensport bezighouden en na 1880 werd de duivensport ook populair op het platteland. Vlaanderen is vandaag de dag nog steeds het epicentrum van de duivensport, die nu vooral in Oost-Vlaanderen (met het grootste aantal liefhebbers), Vlaams-Brabant en in West-Vlaanderen nog wordt beoefend." (bron: LECA vzw)
De Muur van Geraardsbergen.
We blijven in Geraardsbergen. "'De Muur van Geraardsbergen' is een monument in de Vlaamse wielergeschiedenis. De steile helling heeft een lengte van 1075 meter. Het hoogste stijgingspercentage bedraagt 20%. De Muur is vaak het beslissende moment geweest in de finale van de Ronde van Vlaanderen. De helling start in het centrum aan de Dender en voert over de Oudenberg. Sinds Gent-Gent in 1950 wordt de helling beklommen door wielrenners. Intussen staat de Muur op het programma in zowat 70 wedstrijden. De moeilijkheidsgraad van de beklimming op de fiets wordt gevormd door het feit dat de kasseien horizontaal zijn geplaatst en zodoende een soort kleine trap vormen." (bron: wikipedia)
Manneke Pis is van ons.
Ook in Geraardsbergen staat er een Manneke Pis. En daar zijn ze trots op. Er is een Manneke Pis-museum waar alle kleertjes van Manneke Pis worden tentoongesteld en een gratis gids die aan iedereen die het horen wil over de geschiedenis van dé énige échte 'oudste van België' Manneke Pis van Geraardsbergen vertelt. Er heerst een eeuwige tweestrijd met Brussel over de vraag wie nu het oudste beeldje heeft. De gids van Geraardsbergen twijfelt er in elk geval niet over.
DIY-architectuur in Vlaanderen
"Vernaculaire architectuur of volksarchitectuur, vaak aangeduid met de Engelse term vernacular architecture, omvat bouwwerken die niet door architecten zijn ontworpen. Vernaculaire architectuur biedt met lokaal beschikbare materialen en een vaak over langere tijd geëvolueerde, traditionele bouwtechnische kennis een antwoord op heel plaatselijke noden. Volgens schattingen is zo'n 90% van alle bouwwerken in de wereld 'vernaculair'. De term omvat alles van eenvoudige hutten tot doe-het-zelf verbouwingen van stedelijke woningen en is dus zeker niet voorbehouden voor 'primitieve', niet-westerse constructies." (bron: wikipedia)
Een voorbeeld van vernaculaire architectuur in West-Europa, en misschien vooral in Vlaanderen, is de koterij van veranda's, garages, schuurtjes, duivenhokken en tuinhuisjes aan de achterkant van woonlinten. Hieronder nog een paar voorbeelden van deze DIY-architectuur.
De laatste volkscafés. Vandaag: De Tijger.
Elke dag verdwijnen er volkscafés in Vlaanderen. Deze cafés met hun hele geschiedenis, verhalen, ingekaderde sporen van vroeger, zijn kwetsbaar en moeten plaats ruimen voor nieuwbouw en appartementen (ze zouden beter beschermd worden). Ondertussen worden gemeentelijke buurthuizen opgericht om het onderling contact tussen de burgers te 'stimuleren'. Ik was er bij op de laatste dag van Café De Tijger in Jabbeke 'bij Marie-Jeanne'. De dag erna verdween het café onder de sloophamer. Marie-Jeanne stond 60 jaar achter de toog. Ze vertelt dat ze nu op pensioen gaat en een van de appartementen gaat betrekken in de residentie die op de grond van haar café wordt gebouwd.
De krakersbeweging.
Ik bracht een dag en een nacht door met krakers in Gent. Zij kraken leegstaande gebouwen, uit noodzaak en uit maatschappelijk verzet (oa. tegen dakloosheid en leegstand) en organiseren allerlei culturele activiteiten (muziek, expo, poëzie...). Ondanks het feit dat ze niet georganiseerd zijn/lijken - ze werken meestal in collectief - slagen ze er wel in om met hun activisme een zekere impact te hebben op de samenleving. Meer informatie over de geschiedenis van krakersbewegingen: https://isgeschiedenis.nl/longreads/nooit-meer-kraken.
De 28ste Koetsenparade.
Ooit zo functioneel, snel en (economisch) belangrijk, paard en koets zijn al lang naar de geschiedenisboeken verwezen - toch in de westerse landen. Op de koetsenparade tonen passionele menners zich nog eens van hun mooiste kant. Een professionele koetsenkenner/menner met een micro geeft deskundige uitleg bij elk van de 27 deelnemers. Nancy Bloyart sleepte de prix d’elegance in de wacht met haar Engelse enkelspan.
Het strand van Blankenberge = Beachland! Muziekfestival! DJ's! Tattoo's! Geen zonnecreme! Hardcore, dance, ninetees! Bodycult!
Meubelmakerij Vanderghinste
Koekjes van oma en Toontje
En als je oma iets kwijt was, ze boog zich tot de Heilige Antonius, de patroonheilige van de franciscanen, verloren voorwerpen, vrouwen en kinderen, armen, bakkers, mijnwerkers, het huwelijk, reizigers en verliefden en patroon tegen schipbreuk, de pest en koorts. Hoeveel keer heb je mogen horen: "Toontje, Toontje, met al uw verstand, breng alstublieft mijn (verloren voorwerp, zoals sleutels) weer in mijn hand."
November, pompoenmaand.
Halloweenfeestje
De naam "Halloween" is afgeleid van Hallow-e'en, oftewel All Hallows Eve (Allerheiligenavond), de avond voor Allerheiligen, 1 november.[1] In de Keltische kalender begon het jaar op 1 november, dus 31 oktober was oudejaarsavond. De oogst was dan binnen, het zaaigoed voor het volgende jaar lag klaar en dus was er even tijd voor een vrije dag
In de Verenigde Staten maakte het feest vooral opgang in de tweede helft van de 19e eeuw, toen grote groepen Ierse en Schotse immigranten het land binnenkwamen. In de VS dook in deze tijd de bekende jack-o'-lantern op, een uitgeholde pompoen die op een gezicht lijkt. Wereldwijd is dit wellicht het bekendste symbool van Halloween geworden.
Gedurende een groot deel van de 20e eeuw was Halloween in de VS vooral een kinderfeest. Tijdens dit kinderfeest gaan de kinderen 's avonds (veelal onder begeleiding van een oudere) verkleed langs de deuren en vragen om een traktatie (trick or treat). De bedoeling is om diegene die opendoet een beetje bang te maken. Vaak heeft de bewoner dan snoep in huis, waaruit de kinderen kunnen kiezen. De huizen die deelnemen, zijn herkenbaar door zichtbare halloweenversieringen. Vanaf de jaren 1980 werd het ook steeds meer een feest voor volwassenen. De verkleedpartijen en het griezelaspect werden steeds belangrijker.[2]
Bron: wikipedia
De Stadbeiaardier van Brugge
Van alle muziekberoepen is beiaardier misschien nog de machtigste. Vandaag was ik bij de Stadsbeiaardier van Brugge, Wim Berteloot, toen hij speelde en ik had niet verwacht dat er een traan uit mijn oog ging springen toen ik uit het raam keek. Wim Berteloot is de 28ste Stadsbeiaardier van Brugge sinds 1533. In 2010 werd het klavier vernieuwd.
De Belgiek in Sint-Michiels
In het weekend van 5, 6 en 7 oktober komt de Belgiek naar Sint-Michiels. Dit lunapark uit 1975, dat werd omgebouwd tot mobiele cultuurzaal, komt op de kruising tussen de Dorpsstraat en de Leiselestraat te staan.
Tijdens dit feestweekend nemen buurtcomités Casenbroot, Achter de Groene Poorte en Louis De Meystraat je mee terug naar het Sint-Michiels van de jaren 1960 en 1970.
Om dit verleden ook te bewaren voor het nageslacht werd samen met Erfgoedcel Brugge en de werkgroep Sint-Michiels van Heemkring Brugs Ommeland vzw een inzamelactie voor buurterfgoed opgezet. In de laatste maanden werden bij de Okra-groepen van Sint-Michiels en Sint-Godelieve en bij de inwoners van Sint-Michiels al heel wat oude foto’s, voorwerpen en verhalen van vroeger verzameld en gedigitaliseerd.
Hieronder zie je de toeter van de ijskar van 'Moentje' (ijsboer Demoen) ondertussen een erfgoedmuseumstuk geworden. Ook al is hij op pensioen, Moentje maakt nog altijd ijs in zijn garage. De kinderen uit de buurt fietsen er soms eens heen in de hoop dat hij thuis is. Hij schept dan een ijsje voor hen.
Met de foto’s die we in de aanloop naar het Belgiek-weekend verzamelden – aangevuld met beelden uit de collecties van ErfgoedBrugge.be – kunnen we het Sint-Michiels van vroeger laten herleven.
De krantenwinkel verdwijnt
In tien jaar tijd is het aantal krantenwinkels in ons land gedaald met een kwart. Tussen 2016 en 2017 verdwenen er wekelijks gemiddeld bijna drie. Dat blijkt uit onderzoek van het Neutraal Syndicaat voor Zelfstandigen (NSZ) op basis van gegevens van de federale overheidsdienst Economie.
In 2008 telde ons land nog 4.219 krantenwinkels. In 2017 waren dat er nog maar 3.095 meer. "Er zijn weinig andere handelsactiviteiten die de afgelopen jaren even rake klappen kregen", zegt Christine Mattheeuws, voorzitter van het NSZ.
De zelfstandigenorganisatie wijt de daling aan de digitalisering van het medialandschap, de opkomst van online gokspelen en het feit dat er minder wordt gerookt.
(bron: De Morgen 07/01/2019)
Brugge telt driehonderd hergebruikers van een bestaand graf en is daarmee koploper in Vlaanderen.
Funerair erfgoed: om de oude grafstenen te beschermen en te bewaren, bestaan er in verschillende steden projecten waarbij de grafmonumenten een nieuwe 'eigenaar' krijgen.
Het gaat om graven waarvan de concessie is verlopen. Mensen kunnen die overnemen om er het stoffelijk overschot van hun dierbare te begraven. Het gaat vaak om prachtig erfgoed dat op die manier voor verval wordt behoed. En in Brugge is de vraag naar zo’n concessie met een bijzonder grafmonument groter dan het aanbod. (bron: Focus WTV 31/10/2017)
De edelsmid
De edele kunst van de edelsmid. Hier bij Nicolaas en Nathalie van juwelenatelier Kingin. Zij staan al op veel foto's en filmpjes maar ik heb er toch nog een paar zelf gemaakt omdat ik dat graag wou.
De Brugse zwanen
Waar de Brugse zwanen oorspronkelijk vandaan komen, daar bestaan verschillende legenden over. Een van de minder bekende Brugse legenden vertelt het verhaal van een jonge vrouw die in de dertiende eeuw door haar vader werd opgesloten in de kelder van haar huis aan de Spiegelrei omdat ze niet wilde trouwen met de door hem uitgekozen man. In haar kelder aan de waterkant kreeg ze dagelijks het bezoek van twee witte zwanen. Toen ze vrijkwam liet ze de stad een groot fortuin na, met de belofte altijd te blijven zorgen voor de nakomelingen van de zwanen. Noot: deze en andere legenden werden uitgevonden in de romantiek van de 19de eeuw. Het is trouwens niet belangrijk of het waar is of niet. Als het maar doorverteld wordt. Het maakt mee het verhaal van de Stad.
Is het nu kerstmarkt of wintermarkt? En met of zonder kerststalletjes?
Gaat de kerstmarkt over het kerstverhaal of over kerstbomen? En is een wintermarkt mét of zonder kerstbomen? Of moeten we de kerstbomen misschien beter winterdennen gaan noemen? In elk geval: de kerststalletjes op de wintermarkt zijn eigenlijk gewoon marktstalletjes zoals op elke markt. De echte kerststalletjes staan in de kerk. Of voor de kerk. Of bij mensen thuis. En niet op de markt, tenzij ze verhandeld worden.
Kapelletjes langs de weg
Waar men gaat langs Vlaamse wegen, oude hoeve, huis of tronk,
komt men u, Maria, tegen, staat uw beeltenis te pronk.
Lacht ons toe uit lindegroen, bloemenkrans of blij festoen.
Moge 't nimmer hier verand'ren
O, Gij Lieve Vrouw van Vlaand'ren
O, Gij Lieve Vrouw van Vlaand'ren
