A mim 70. Geburtstag het e liebi Fründin wo am gliche Tag ou e runde Geburtstag gfyret het mit mir e Usflug is Ämmital gmacht. Üses erschte Ziel isch Langnou gsy – dert wo mini 99-jährigi Sunntigschuel-Lehrere im ne Heim wohnt. Scho lang isch es my Wunsch gsi, sie no einisch dörfe zgseh u ihre mini erschti Gschicht vo mire gheimnisvolle Begägnig ir Sunntigschuel dörfe mit z’bringe. Es isch es idrücklechi Begägnig gsi mit dere liebe Frou wo mi aus Ching so fescht prägt het. Trotz ihrer Demenz het sie mi sofort kennt u isch vou derby gsi. Es paar Monet nach däm unvergässleche Bsuech het sie dörfe friedlech ischlafe.
Aber das isch ersch der Afang gsi vo däm, won ig öich hüt wott verzeue. Im Aschluss a üse Bsuech bir Sunntigschuel-Lehrere sy mir nämlich no uf Rütene ueche gfahre – i ha no einisch dert verby wöue won ig ufgwachse bi u wo mini tourbulänti Gschicht agfange het. Bim uechefahre isch mir mängs sehr vertrout vorcho, angers frömd – es het sich viu veränderet sit mym letschte Bsuech im Dörfli. S’Schuelhuus steit zwar no, aber es gö keiner Ching meh i u us u der Chinderllärm im u ums Huus isch verstummt. D’Chäserei isch zue ou der Lade vom langjährige Dorfbeck gits nümm. Mir fahre wyter dürs chlyne Dörfli düre u gäge Brunnebach abe.
So heisst dä Burehof wo mini turbulänti Gschicht agfange het u ig miner erschte 16 Jahr verbracht ha. Scho vo wytems chan ig s‘Burehuus mit de umliegende Gebäude erchenne. Der Hof isch umgäh vo Wald u grüene Höger. Mir fahre ganz langsam nöcher. I cha gli erchenne, dass sich viu veränderet het. Vo der guete Ornig u Suberkeit ums Huus ume isch nümm viu z’gseh. Im Gägeteil – aus würkt wie verlasse u zum Teil chly verlotteret. Usser es paar Ross wo uf der Weid em grase sy gseht me wyt u breit keis Läbewäse. Wo isch de s’Läbe blybe uf üsem Heimet – frage ig mi? Es löst i mir ganz gmischti Gfüehl us - chunnt mir frömd vor, läär, truurig u chly bedrückend.
Was nime ig mit vo däm Bsuech z’Rütene. Das isch zwar mau mis Dahei gsy u trotzdäm het’s mir hüt wie nüt meh z’säge – die Gschicht isch abgschlosse. Mis Läbe spielt sich hüt ame angere Ort ab. U drum da no ganz früschi u wunderschöni Erfahrig mit eme grosse mönsche-lääre Ruum.
I bi zäme mit der Elda – mire Enkelin – is Lokal vom Fokus Chöniz für am Klavier d’Lieder für e Sunntg ga z’üebe. Wo mir i dä Ruum inecho sy het d’Elda ganz begeischteret grüeft: „uh Grosi si mir da ganz alleini – das isch de cool“! Sie het sich richtig druf gfröit dä Ruum ganz für üs allei zha. Dä Ruum isch zwar läär gsi – isch aber i chürzischter Zyt gfüllt worde bis zum überloufe mit de Kläng vom Klavier, mire Stimm u mit ganz viu Läbe u Fröid. D’Elda isch im Ruum umetanzet u het mit em Rhythmus-Instrumänt s’Ganze no abgrundet. D’Fänschter vom Ruum si hingera offe gsi. Wär dusse verby glüffe isch het auso ou no öppis vo däm Läbe u dere Fröid mit übercho.
© Rösli Hirsbrunner, Mai 2023