Mooi was ook Miserere Mei van Blasius Amon, eveneens renaissance.
Eigentijdse koormuziek in een traditioneel jasje klonk door het verstilde Stabat Mater van de Italiaan Garau,
Pachelbel was vertegenwoordig door het fraaie vijfde deel van de Paasmuziek Christ lag in Todesbanden: Hier ist das rechte Osterlamm.
Tijdens het binnenbrengen van het kruis klonk het felle Ego sum tui plaga doloris van Schütz, opnieuw renaissance.
Na het zingen van een Bachkoraal (Wer hat dich so geschlagen) klonk het prachtige motet Ubi caritas van de Parijse componist Duruflé (20ste eeuw).